Veel gestelde vragen over…

Trouwen of samenwonen?
Het is voor velen normaal dat je, voordat je wellicht ooit gaat trouwen, eerst met elkaar gaat samenwonen. Ook onder christenen lijkt deze gedachte steeds meer aanvaard. Maar is het ook een bijbelse gedachte? Ook hiervoor geldt weer dat je in zo’n brochure niet voor elke situatie zomaar een pasklaar antwoord kunt geven. Er zijn vaak zulke persoonlijke omstandigheden en ervaringen die je tot een bepaalde keuze kunnen brengen, dat je daar ook persoonlijk met elkaar over in gesprek zult moeten gaan.

Dat neemt niet weg dat er vanuit de Bijbel wel een aantal sterke argumenten zijn aan te voeren om niet ongehuwd te gaan samenwonen, maar heel bewust te kiezen voor het huwelijk. In hoofdstuk 1 wordt het al genoemd. Het huwelijk is in Gods ogen een verbond en bij een verbond hoort een (openbare) verbondssluiting. Het huwelijk is niet iets vrijblijvends, terwijl juist de reden waarom mensen vaak besluiten te gaan samenwonen is dat je dan eventueel ook weer zonder rompslomp uit elkaar kunt gaan. Dan bouw je dus vooraf al in dat je wellicht ook weer kunt stoppen met je relatie. Daarmee ga je al helemaal in tegen Gods visie op het huwelijk. Dat is een verbond voor het leven!

Ook heb je in hoofdstuk 1 kunnen lezen hoe de relatie tussen een man en een vrouw als een afspiegeling bedoeld is van de relatie die Christus heeft met zijn kerk. Weet je wat er staat te gebeuren voordat we voor altijd bij Christus mogen komen wonen? Dan gaat er eerst een bruiloft plaatsvinden. Je leest daarover in Openbaring 19:7-8. Jezus nodigt ons niet uit om vrijblijvend met Hem te gaan samenwonen, maar Hij nodigt ons als gemeente uit om zijn bruid te zijn. Niet alleen voor dit leven, maar zelfs voor de eeuwigheid!

In 1 Kor. 7 wordt uitgebreid ingegaan op allerlei aspecten rondom het huwelijk. In het hele hoofdstuk wordt geen enkele keer gerept over de mogelijkheid van samenwonen. Voor God is er duidelijk maar één optie: trouwen! Ook Jezus zelf spreekt in Lucas 20 over mensen die huwen of ten huwelijk worden genomen. Niets over het alternatief van samenwonen.

Samenwonen is een manier van leven met elkaar waarbij sprake is van een verhoogde mate van intimiteit. Je deelt eigenlijk je hele hebben en houden met elkaar. In die situatie is het ondenkbaar dat je alles deelt met elkaar en niet voor de verzoeking zwicht om ook elkaars lichaam te delen. En dan is de Bijbel duidelijk: seks is bedoeld voor binnen het huwelijk en alles wat daarbuiten valt is niet Gods bedoeling en dus zonde.

Wat nu als je al samenwoont en je besluit te gaan trouwen en je wilt ook graag dat je huwelijk gaat worden ingezegend? Dan nodigen we je van harte uit om daarover met ons in gesprek te gaan. Wat we als gemeente dan van je verwachten is dat je – indien mogelijk – het samenwonen stopt en tot aan de huwelijksdag naar een andere oplossing zoekt en je in ieder geval te onthouden van seksuele gemeenschap.

Wel of geen seks voor het huwelijk?
Opnieuw een onderwerp waarbij de kloof tussen wat wij er met elkaar van vinden en wat de Bijbel hierin laat zien enorm groot is geworden. De moraal van onze tijd ten aanzien van seks voor het huwelijk is met twee zinnen samen te vatten: Vrij veilig en doe alleen waar je samen aan toe bent. Hoe spannend en vrij zo’n moraal ook lijkt te zijn, de werkelijkheid is dat het vele (jonge) mensen verward en zelfs kapot maakt. Denk nog maar eens aan het voorbeeld van het vuur in de open haard of het vuur als een uitslaande brand.

Wij geloven dat God het huwelijk als een veilige plaats heeft gegeven, waarbinnen het vuur van de liefde – de seksualiteit – mag branden. Alles wat daar buiten plaatsvindt, heeft het risico brandwonden te veroorzaken. Los van de bijbelse argumenten – daarover straks meer – zijn er ook een aantal emotionele argumenten te noemen waarom je met seks maar beter kunt wachten tot je huwelijksnacht. Met seks bedoelen we hier geslachtsgemeenschap. Natuurlijk groei je daar in je verkeringstijd samen naar toe, maar ook dan is het belangrijk om daar met elkaar duidelijke grenzen in af te spreken.

Waarom geen seks voor het huwelijk? Wie met een ander naar bed gaat en daadwerkelijk geslachtsgemeenschap heeft, geeft het meest persoonlijke en intieme van zichzelf weg. Je kunt dat in principe maar één keer doen. Als daarna de relatie om wat voor reden dan ook uitgaat, krijg je dat meest persoonlijke nooit meer terug. Bovendien is de geslachtsgemeenschap niet alleen een uiting van liefde, maar ook van trouw. Je maakt daarmee duidelijk dat je nu zo’n eenheid met elkaar bent geworden dat je de rest van je leven samen wilt zijn. Is het niet beter om dat pas te doen, nadat je met elkaar dat verbond van het huwelijk hebt gesloten?

Als een verkering waarbinnen seks heeft plaatsgevonden uitgaat, blijft er vaak een vieze smaak van schaamte en schuld achter. Daar kun je misschien wel over heen praten, maar daarmee blijft deze wel. Denk ook maar eens aan een mogelijke nieuwe relatie. Hoe zou hij of zij dat vinden? Om dan nog maar niet te spreken over het risico van ongewenste zwangerschappen, waardoor je je misschien verplicht voelt om te gaan trouwen. Een abortus kan daarbij nooit een alternatief zijn.

Het mysterie van seks is dat het niet alleen lichamelijk bindt aan de ander, maar ook geestelijk. Zo heeft God het ook bedoeld! Door wisselende seksuele relaties raak je ook geestelijk gebonden aan die mensen, terwijl je tegelijkertijd je steeds minder het vermogen bezit om je echt ‘vast te binden’ aan één partner voor het leven. Denk nog maar even terug aan het voorbeeld uit hoofdstuk 1 over ‘aankleven’, waar gesproken werd over twee stukje papier die aan elkaar worden geplakt. Net als die gele ‘post-it’ stickertjes: na 10 keer ergens opgeplakt te hebben, plakt het niet meer. In de Bijbel wordt dan ook vaak in dit verband gesproken over onreinheid (als gevolg van overspelige relaties / wisselende seksuele contacten). Onreinheid is niet enkel een lichamelijke vuiligheid, maar ook een geestelijke vuiligheid, veelal in verband gebracht met occulte bindingen. De seksuele vrijheid van mensen leidt tot een enorm grote geestelijke gebondenheid die je afhoudt van een gezond geestelijk leven.

De Bijbel geeft een aantal teksten waaruit duidelijk wordt dat seks echt binnen de veiligheid van het huwelijk thuishoort. In Deut. 22:14 lezen we over een voor ons nogal vreemde situatie dat een man trouwt met zijn vrouw en dan in de huwelijksnacht er achter komt dat ze geen maagd meer is. Valt het je op? Hij komt er pas in de huwelijksnacht achter. De conclusie is niet moeilijk te trekken.

Nog een ander voorbeeld: De jonge Maria (waarschijnlijk een jaar of 16) krijgt op een dag bezoek van een engel die haar vertelt dat ze zwanger zal worden en een Zoon zal baren. Weet je wat dan de reactie is van Maria, die op dat moment al in ondertrouw is? Ze zegt: ‘Hoe zal dat ooit gebeuren? Ik heb immers nog nooit gemeenschap met een man gehad?’ (Luc. 1:34)

Nog een laatste tekst hierover. In het al eerder genoemde 1 Kor. 7 lezen we over iemand die (om het maar even met ons taalgebruik te zeggen) een sterke begeerte voelt om met zijn vriendin naar bed te gaan. Wat is dan het advies van Paulus? Dat hij niet zo moeilijk moet doen en gewoon met zijn vriendin naar bed moet gaan? Nee, zijn antwoord is heel duidelijk: ‘Het is beter te trouwen dan te branden van begeerte.’ (1 Kor. 7:9) In vers 36 wordt het nog explicieter gemaakt: Maar wanneer iemand bang is zich tegenover zijn toekomstige vrouw te misdragen, omdat zijn verlangen naar haar te groot wordt, laat hij dan gevolg geven aan zijn wens met haar te trouwen. Dat dient dan te gebeuren. Het is geen zonde. Als hij zich zou misdragen door wel seksuele gemeenschap met haar te hebben, dan is dat dus wel zonde.

Wat als je hierin andere keuzes hebt gemaakt? Misschien heel bewust of vanuit een zwak moment, waarin je hebt toegegeven aan je verlangen om met de ander naar bed te gaan? Ben je dan voor altijd schuldig? Nee, God wijst ons een weg van belijdenis van schuld en dan is Hij een God van vergeving en genade. Bij Hem is altijd weer een nieuw begin mogelijk. Mocht je het helemaal niet als zonde ervaren, dan zou het goed zijn hierin samen nog eens opnieuw na te denken over wat de Bijbel hierin leert. We willen je bij een aanvraag voor huwelijksinzegening in ieder geval vragen je tot aan de huwelijksdag te onthouden van geslachtsgemeenschap.

Kan ik trouwen met een ongelovige?
Hierover kunnen we kort zijn. Hoe zouden we de zegen van God over een huwelijk van een gelovige en een ongelovige kunnen vragen, terwijl  de Bijbel zo duidelijk zegt dat het in Gods ogen niet kan? Hoe zou je ooit samen voor Gods aangezicht kunnen komen om Hem en elkaar het ja-woord te geven, als één van de twee niet gelooft in God of geen persoonlijke relatie met Hem wenst? Hoe zou je samen kunnen leven, als er zo’n groot verschil is? Als kind van God maak je deel uit van het koninkrijk van Jezus Christus en wie niet gelooft maakt deel uit van het rijk van de duisternis.

Paulus schrijft in 2 Kor. 6:14 dat je als gelovige niet in één en hetzelfde span kunt lopen met ongelovigen en in vers 15 stelt hij de vraag: ‘Wat hebben een gelovige en een ongelovige gemeen?’ Het gaat in dit gedeelte niet specifiek over het huwelijk, maar als dit al een algemeen principe is, hoe zeer moet dit dan niet gelden voor het huwelijk? Ook in 1 Kor. 7 komt het erg duidelijk naar voren. Daar wordt in vers 39 gesproken over een weduwe, die graag wil hertrouwen. Dat is toegestaan, mits het een huwelijk is in verbondenheid met de Heer.

Een veel gebruikt argument is dat je door de relatie de ander wellicht tot het geloof in Jezus mag brengen. Dat kan voor jou een heel oprecht argument zijn, maar de praktijk is dat het vaker ten koste gaat van het geloof van de gelovige dan dat de ongelovige tot geloof komt. Kortom: maak van je relatie geen evangelisatieproject. Daar is het niet voor bedoeld. Bovendien: Tijdens de inzegening leggen bruid en bruidegom een belofte af aan elkaar en beloven tegenover God elkaar trouw te blijven. Hoe kan je iemand vragen dit te beloven, als hij God niet als Heer over zijn leven heeft aanvaard?

Een vraag om huwelijksinzegening, waarbij één van de twee niet gelovig is, zal dan ook niet kunnen worden gehonoreerd. Niet omdat de ongelovige minder is of omdat zo’n huwelijk per definitie gedoemd is om te mislukken. Wel omdat we toch moeilijk een zegen kunnen vragen over iets waarvan God zelf zo duidelijk zegt dat Hij dat niet goedkeurt.

Kan een homohuwelijk worden ingezegend?
Het is in Nederland en ook steeds meer andere landen mogelijk om als twee mannen of als twee vrouwen met elkaar te trouwen. Een aantal kerken in ons land heeft ervoor gekozen deze huwelijken ook in te willen zegenen. Het is hier niet de plaats om uitgebreid in te gaan op homoseksualiteit (daar verschijnt binnenkort een aparte brochure over), maar het is wel goed om duidelijk te maken dat we als gemeente geen homohuwelijken zullen inzegenen. Wij geloven dat de Bijbel ons leert dat het huwelijk is voorbehouden aan een man en een vrouw. Ook andere samenlevingsvormen wijzen wij hierin af.

We beseffen heel goed dat je er niet voor hebt gekozen om een homoseksuele of lesbische gerichtheid te hebben. Dat gegeven op zich is dan ook geen zonde. Het gaat erom hoe je met deze gevoelens omgaat en of je met Gods hulp en genade bereid bent de weg te gaan die God wijst in zijn Woord. Daarin is het vaak een eenzame weg. Door schuldgevoelens en angst voor afwijzing wordt homoseksualiteit vaak in diepe eenzaamheid beleefd. We hopen als gemeente een plaats te zijn waar iedere man of vrouw die hiermee worstelt zich zo veilig voelt, dat er over gesproken kan worden en dat we ook hierin er voor elkaar kunnen zijn.

Mocht dit gedeelte over jouw leven en vooral jouw strijd gaan, schroom dan niet contact op te nemen met de voorganger of met iemand van het pastorale team of met je kringleider.

Lidmaatschap van de gemeente
Het komt regelmatig voor dat we vragen krijgen van mensen die nog geen lid zijn van de gemeente, maar dat wel willen worden. Het is goed om daar in deze brochure ook duidelijk over te zijn. Eerst willen we daarbij benadrukken dat het wel of niet toekennen van lidmaatschap niet een waardeoordeel en  - indien er geen toekenning plaatsvindt – geen veroordeling is. Ieder mens heeft de vrijheid om naar eigen inzicht keuzes te maken en is daar zelf verantwoordelijk voor. Tegelijkertijd hebben we als gemeente met alle leden de afspraak gemaakt dat we elkaar mogen aanspreken op onze levenswandel. Als er dan keuzes worden gemaakt die niet goed zijn, dan is dat niet vrijblijvend, maar dragen we daarin als gemeente een gezamenlijke verantwoordelijkheid.

Deze begint bij de aanvraag voor het lidmaatschap. Soms gebeurt het dat mensen die ongetrouwd samenwonen graag lid willen worden van de gemeente. Hoe graag we ook nieuwe mensen welkom willen heten in ons midden, in dit geval zal het antwoord zijn dat we dan eerst graag zien dat er getrouwd gaat worden. Mocht dat niet het geval zijn, wordt de aanvraag voor lidmaatschap niet gehonoreerd.

Ditzelfde geldt voor mannen of vrouwen die in een actieve homoseksuele relatie leven. Dan is het niet mogelijk om lid te worden. We beseffen heel goed dat er in de Bijbel genoeg andere zonden worden genoemd, die in de praktijk misschien helemaal geen belemmering lijken om lid te worden. Geldzucht en jaloezie staan in hetzelfde rijtje als ontucht en losbandigheid. Het verschil zit ‘m hierin dat de ene zonde duidelijker aanwijsbaar is dan de andere, maar weet dat we van ieder (nieuw) lid verwachten dat we op alle terreinen van ons leven ons leven heiligen en toewijden aan God.

Tot slot de vraag of je je huwelijk bij Jozua kunt laten inzegenen zonder dat je lid bent van de gemeente. Huwelijksinzegening is alleen mogelijk voor leden van de gemeente of voor mensen die lidmaatschap hebben aangevraagd. Als één van de twee partners lid is van de gemeente, zal eerst moeten worden bekeken waarom één van de twee geen lid is of gaat worden.